چهرهی آدم بهراستی همانند چهرهی خدا در یکی از اساطیر شرقی، مجموعهای از بسیار چهرههای برهمافتاده در سطحهای گوناگون است که هیچگاه همه با هم دیده نمیشوند....از این رو، هر دیدار تازه نوعی تصحیح خا

صدا نهتنها همهی سطحهای شهوانی و شگرفی را عرضه میدارد که چهره ارائه میدهد، بلکه بخشی از ورطهای دستنیافتنی است که آدمی را به سرگیجهی بوسههای بیامید دچار میکند.

در جستجوی زمان از دست رفته 2 - در سایهی دوشیزگان شکوفا - مارسل پروست

از جمله زنانی بود که فشردن دستشان چنان لذتی دارد که باید سپاسگزار تمدن بود که میگذارد زنان و مردان جوان دست همدیگر را هنگام سلامگفتن بفشارند....چه اعترافها، چه رازهای از شرم به زبان نیاوردهای که